Jabłko

Fotografia przedstawia portret kobiety z szarymi włosami i rozmazaną ciemną pomadką na ustach.

To niesamowite, jak w mgnieniu oka stajemy się dla siebie obcy. Wczoraj zdeklarowana miłość dziś juz nic nie znaczy, jest sfermentowanym jabłkiem. A przecież mogła być takim hamburgerem z makdonalda - świeża przez lata. Ale tak być nie mogło, tak by się nie stało, bo w przeciwieństwie do sztucznego smaku nasza miłość smakowała wykwintnie. Czasem ostro, czasem słodko, nigdy nudno. A, że czas leci... Jabłko chronione przed entropią przeżyje tylko w warunkach laboratoryjnych. Wybudowałeś takie laboratorium, nawet w nim mieszkałam przez trochę. Było sterylnie, pusto, cicho i smutno. Nikt nie smakował, nie wgryzał się w mój soczysty środek. A przecież tyle miałam do zaoferowania. Bogactwo smaków, należało tylko trochę chęci na szczypnięcie, nadgryzienie, polizanie. Zaraz by się okazało ile nas łączy. Lubiliśmy te same filmy, muzykę, śmialiśmy się wspólnie z mięsa, które serwuje nam dzisiejszy świat. A teraz jestem ogryzkiem. Zjedzona, lecz nie przez Ciebie. Przez wątpliwości, smutek i ból. I czasami się zastanawiam, czy jabłko świadome może być swych uczuć? Czy jabłko bywa smutne? Jeśli nie, to czemu wciąż czuję? Czy nadal jestem jabłkiem? Kim jestem? Kim jestem bez Ciebie?

Obraz przedstawia dwa zdjęcia - portret kobiety, oraz zdjęcie ugryzionego jabłka.Fotografia czarno-biała przedstawia portret kobiety o intensywnej mimice twarzy.Obraz przedstawia dwa zdjęcia - zdjęcie kobiety jedzącej owoc, oraz zdjęcie ugryzionego jabłka.