Fluxus [moodboard]

Fluxus (łac. płynący; ang. to flow) nie był skonkretyzowanym kierunkiem w sztuce, a raczej ruchem, artystycznym manifestem artystów żyjących w latach 60-tych, 70-tych XX wieku. Charakterystyczny humor, nawiązanie do ruchu DADA pozwoliło na przekraczanie granic i wzajemnie przenikanie się dziedzin sztuki. Za flux-ojca uważany jest George Maciunas, amerykański artysta litewskiego pochodzenia. Pierwszy z międzynarodowych festiwali, Fluxus International Festspiele, odbył się w Muzeum Wiesbaden w 1962 roku. Na festiwal składały się głównie koncerty połączone ze sztuką akcji, tzw. happeningami. Fluxus znacząco przyczynił się do popularyzacji i rozwoju sztuki performance, muzyki eksperymentalnej, konceptualizmu, mail art’u (sztuki poczty). Podczas flux-koncertów łamano wszelkie zasady, a na ich miejscu pojawiały się nieprzewidziane eksperymenty z formą i treścią. Piłowano fortepian, niszczono skrzypce, policzkowano kompozytora zgodnie z zaleceniami partytury. Idee Fluxus do swojej twórczości wcielał/a John Cage, George Brecht, Dick Higgins, Nam June Paik, Yoko Ono.

George Maciunas w manifeście Fluxus pisał:

Należy promować rewolucyjną powódź (...) sztukę żywą, anty-sztukę, nieartystyczną rzeczywistość, którą chwycą wszyscy ludzi, nie tylko krytycy, dyletanci i profesjonaliści”. (kopie manifestu zostały rzucone w publiczność podczas Festum Fluxorum Fluxus mającym miejsce w 1963 roku w Dusseldorfie)

Działania Fluxus’u cechuje spontaniczność, dopuszczenie przypadku jako części aktu twórczego, amatorskość, zabawa, refleksja.

Za koniec Fluxus’u uważa się moment, kiedy zmarł jego lider George Maciunas. Ceremonia pogrzebowa odbyła się w charakterystycznym flux-stylu. Jedzenie miało tylko i wyłącznie kolor czarny, biały lub fioletowy. Jednak czy Fluxus na pewno się zakończył? Jego spuścizna nieustannie działa na młodych twórców inspirując do eksperymentalnych działań. To właśnie dzięki Fluxus'owi możemy dziś studiować kierunek 'intermedia' na wielu wyższych uczelniach w kraju i poza jego granicami.

Obraz przedstawia trzy czarno-białe grafiki na szarym tle.Obraz przedstawia cztery fotografie przedmiotów na szarym tle.Obraz przedstawia cztery fotografie. Widzimy czarno-białą fotografię kobiety i mężczyzny, oraz fotografie dzieł znanych artystów.Obraz przedstawia dwie czarno-białe fotografie na szarym tle. Na zdjęciach widzimy kobiecą postać.Obraz przedstawia trzy czarno-białe fotografie, oraz jedno zdjęcie tekstu na białym papierze. Całość na szarym tle.Obraz przedstawia trzy fotografie, z czego jedna jest fotografią kolorową. Całość na szarym tle.Obraz przedstawia cztery fotografie w szarych odcieniach. Całość na szarym tle.Obraz przedstawia jasny tekst na szarym tle.