Make-up inspirowany obrazem. 'Light_of_Iris' by Georgia_O'Keeffe

Zdjęcie przedstawia portret kobiety w artystycznym makijażu.

Georgia O’Keeffe przychodzi na świat w amerykańskiej rodzinie zajmującej się hodowlą bydła. Jest drugim z siedmiorga dzieci i już od najmłodszych lat wykazuje się dużym talentem plastycznym. Matka, Ida Totto O’Keeffe, bardzo dba o rozwój swoich maluchów, dlatego już w wieku 12 lat Georgia wraz z siostrami uczęszcza na lekcje rysunku. Przyszła malarka kontynuuje naukę w Town Hall School w Wisconsin, gdzie szkoli się pod okiem akwarelistki Sary Mann. Georgia jet grzecznym dzieckiem. Zdobywa wysokie oceny z przedmiotów takich jak algebra, historia, języki. Rozwijanie obserwacji przyrody, w tym kwiatów, oraz znajomość techniki akwareli przyczynia się znacząco do przyszłej krystalizacji indywidualnego stylu O’Keeffe.

W 1905 roku Georgia rozpoczyna naukę malarstwa w Art Institute w Chicago. Trzy lata później otrzymuje nagrodę Williama Merritta Chase'a za obraz olejny „Martwy królik z miedzianym garnkiem”. Nagroda ta stanowi stypendium umożliwiające jej wzięcie udziału w plenerze odbywającym się nad jeziorem George, w stanie Nowy Jork. Jesienią tego roku O’Keeffe rezygnuje z malarstwa i zaczyna nauczać rysunku w szkole podstawowej. Do farb powróci dopiero w 1912 roku.

Na wiosnę 1917 roku ma miejsce pierwsza wystawa prac Georgii w Nowym Jorku. Galeria 291 Alfreda Stieglitza (eksponowano w niej prace Pabla Picassa, Henri’ego Matisse’a, Paula Cezanne’a) pokazuje niewielki zbiór jej akwareli z Teksasu. Właściciel galerii zachwycony jest lekkością i prawdą drzemiącą w pracach przyszłej gwiazdy amerykańskiego malarstwa. Alfred Stieglitz to postać niezwykle ważna dla rozwoju amerykańskiej sztuki. Fotograf, właściciel wpływowej galerii, wydawca, popularyzator nowoczesnych idei artystycznych. W ówczesnym świecie zdominowanym przez płeć męską kobietom było niezwykle trudno ‘przebić się’, zostać dostrzeżoną. Georgii brakowało wiary w siebie, dlatego pomogła jej w tym przyjaciółka, Anita Pollitzer. To właśnie ona, można powiedzieć, zapoczątkowała karierę Georgii pokazując jej prace Alfredowi. Niedługo później okaże się, że zapoczątkowała również jej życie miłosne...

Obraz przedstawia dwa zdjęcia. Na zdjęciu z lewej strony widzimy portret kobiety w kolorowym makijażu. Po prawej stronie widzimy małe zdjęcie oka.

Georgia: artystka, modelka, kochanka

Lekko odchylone w lewą stronę, idealne w proporcjach kobiece ciało zdaje się trwać w chwili, której powaga jest jak najdoskonalsza marmurowa rzeźba. Palce lewej dłoni subtelnym gestem owijają się wokół sutka niczym wąż wokół drzewa w ogrodzie Eden. Są manifestacją siły kobiecości. Pełne mądrości i smutku oczy patrzą w dal mijając swoim wzrokiem przedmiot trzymany przez lewą dłoń. Kobietą na fotografii z 1919 roku jest Georgia, a autorem zdjęcia Alfred. Kochankowie doskonale się rozumieją i uzupełniają. Artystka dostarcza partnerowi zrozumienia, partner dba o jej karierę. On negocjuje warunki sprzedaży dzieł, ona pozuje przy okazji śmiałych wizji. On organizuje wystawy, wypłaca pensję, ona pracuje nad kolejnymi obrazami. Kochankowie pobierają się w 1924 roku (zaraz po rozwodzie Alfreda). Zimne miesiące spędzają na Manhattanie, słońcem zaś cieszą się nad jeziorem George.

Zdjęcie przedstawia zbliżenie na oko w artystycznym makijażu.

1929-1949

Pod koniec lat 30-tych O’Keeffe pragnie powiewu świeżych inspiracji. Wyrusza w podróż do Taos, w Nowym Meksyku. Spędza lato na ranczo Mabel Dodge Luhan, gdzie odbywa wiele konnych wypraw po lokalnych górach i pustyniach. W tym czasie powstają słynne dzieła, takie jak „Drzewo Lawrence'a”, oraz nietypowe przedstawienie kościoła Ranchos de Taos. Przez kolejne 20 lat Georgia regularnie podróżuje do Nowego Meksyku, a na jesień zawsze wraca do Nowego Jorku. Maluje typowe dla tamtejszej kultury i klimatu motywy kości, czaszek, oraz liczne widoki.

Obraz przedstawia dwa zdjęcia. Z prawej strony widzimy portret kobiety w kolorowym makijażu. Kobieta wznosi wzrok ku górze. Z lewej strony widzimy małe zdjęcie oka.

Być kobietą

Georgia to pierwsza kobieta-artystka, która doświadcza własnej wystawy retrospektywnej w MOMA (Museum of Modern Art) w Nowym Jorku (1946 r.). Jej wielkoformatowe obrazy-kwiaty stanowią formę abstrakcyjnego postrzegania realnej rzeczywistości. Wielu z nas stwierdzi, że kompozycje na pierwszy rzut oka przypominają kolorowe waginy. Krytycy przy okazji jej obrazów wspominają o ‘freudowskich żądzach’, ‘ucieleśnianiu erotycznych fantazji’, a ona im na to odpowiada, że ‘mówią o sobie, a nie o niej’. Do końca swoich dni pozostaje wierna sztuce. Podobno chciała mieć dzieci, ale nie zgodził się na nie jej mąż. Podróżuje, jeździ konno, prowadzi auto, robi wszystko, co wypada i czego jeszcze nie wypada robić kobietom w tamtych czasach. Jej strój w męskim charakterze, wraz z upływem czasu przeobraża się w coraz bardziej ascetyczną formę. Czarne, purystyczne okrycia, brak makijażu, włosy zebrane w kok. Być może artystka zauważa, że jej malarstwo w większości odbierane jest jako wyraz i pochwała kobiecości i właśnie dlatego decyduje się na antypodyczny wizerunek.

Mężczyźni uznają mnie za najlepszą kobietę-malarkę. A ja uważam, że jestem jednym z najlepszych malarzy.

Zdjęcie przedstawia odwrócone oko w powiększeniu. Na powiece widzimy kolorowy makijaż.

...i że Cię nie opuszczę aż do śmierci

Georgia tworzy do końca swoich dni. W 1971 roku zaczyna tracić wzrok. Dwa lata później zatrudnia młodego artystę Juana Hamiltona na swojego asystenta. Hamilton z wykształcenia jest garncarzem, to też skłania 86-letnią wówczas malarkę do pracy nad formami ceramicznymi. Z pomocą młodego asystenta pisze książkę o swojej sztuce. W 1977 roku prezydent Gerald R. Ford odznacza O’Keeffe Medalem Wolności, a w 1985 roku otrzymuje ona Narodowy Medal Sztuki z rąk Ronalda Reagana. Pod koniec życia Georgia przenosi się do Santa Fe, gdzie umiera w wieku 98 lat. Zgodnie z jej wolą ciało zostaje skremowane następnego dnia, a Hamilton rozrzuca prochy zmarłej stojąc na górze Pedernal Mountain.

Obraz przedstawia abstrakcyjną kompozycję złożoną z elementów zdjęć, na których widzimy oczy.

Georgia całe życie poświęciła sztuce. Odnajdywała spokój i natchnienie wśród skalistych widoków prerii. Jej malarstwo nie jest jedynie powiększonym kwiatkiem, czy czaszką lewitującą w powietrzu. Poprzez kształt i kolor przeżywała wewnętrzne transformacje, ale też symbolicznie ukazywała otaczającą ją rzeczywistość. Na obrazie ‘Cow’s Skull: Red, White and Blue’ (‘Krowia Czaszka: Czerwony, Biały i Niebieski’) trzy wyróżnione w tytule kolory odnoszą się do kolorów amerykańskiej flagi. ‘Wszyscy dookoła mówili o świetności Ameryki, a żaden z nich nie był po drugiej stronie Hudson’ (cyt: ‘That was at the time that the men were all talking about the Great American Novel, Great American Play, the Great American, oh, it was a Great American Everything, and I thought they didn’t know anything about America, a lot of them had never been across the Hudson (...) so I thought I’ll make my picture a red, white and blue (...) I’ll make it an American picture.’)


Korzystałam z :